Foto: De Kapitan Khlebnikov yn it driuwiis yn it North-West Passage gebiet. Al earder haw ik witte litten dat wy alle slimme ferhalen oer klimaatsferoarings troch CO2 kritysk beskôgje moatte en net samar foar wier oannimme moatte. Hjir stiet in stik fan Prof. Begemann, emeritus heechlearaar fan de Technyske universiteit fan Eindhoven (boarne: Klimatosoof.nl): '2 dagen weer terug in Nederland van een semi-wetenschappelijke expeditie naar het Canadese en Groenlandse Noordpoolgebied lees en zie ik nieuws dat rondje Noordpool varen nu mogelijk is. Wetenschappers hebben satellietbeelden geanalyseerd en vastgesteld dat er zoveel ijs is gesmolten , dat de doorvaart boven Canada, de North-West Passage, bevaarbaar is . Laat ik nou toevallig van 22-25 augustus, aan boord van de Russische ijsbreker Kapitan Khlebnikov in en rondom de North-West Passage gevaren en door het ijs geploeterd hebben, omdat onze expeditie op 26 augustus in Resolute eindigde , vanwaar we per vliegtuig naar Ottawa terugvlogen. Mijn ervaring ter plekke werpt een ander licht op dit verhaal van wetenschappers die aan hun bureau satellietbeelden bekijken en dan een nieuwsprimeur over de gevolgen van het broeikaseffect proberen te krijgen. Daarom hieronder de genuanceerde realiteit. Varen in het Noordpoolgebied. Na expedities naar Antarctica, het Noordpoolgebied bij Spitsbergen, Alaska en Siberië (Beringstraat) met z.g. ijsversterkte expeditie schepen zouden we dit jaar doordringen in de grenzen van bevaarbaar Canadees en Groenlands vaste land in het uiterste Noorden, diep in het Noordpoolgebied. Dan heb je dus een ijsbreker nodig. Twee jaar geleden werd ook een primeur georganiseerd met onze ijsbreker, nadat wetenschappers riepen dat er zoveel ijs gesmolten was dat je nu een rondje Groenland kon varen. Dat is een hele dure mislukking geworden. Bij de noordpunt van Groenland kwam de Khlebnikov vast te zitten, ondanks het feit dat satelliet-ijskaarten in eerste instantie aangeven dat doorvaart mogelijk was. Helaas draaide de wind toen. Een Russische atoom ijsbreker heeft uiteindelijk redding moeten brengen, nadat de Khlebnikov 4 dagen muurvast had gezeten. Geen rondje Groenland dus. Op onze zojuist volgens plan voltooide reis was één van de studie onderwerpen uiteraard: hoe vaar je door gebieden met drijfijs en ijsbergen? Uren op de brug meekijken naar satteliet-ijskaarten, hoe het schip een weg probeert te zoeken door ijsvelden en de onzekerheid hoe het verder op de route zal zijn maakt er een spannend en facinerend schouwspel van. Het schip heeft niet voor niets een helicopter aan boord , want als de kapitein en de ijsmeester (!) het niet vertrouwen stijgt de helicopter van het varende schip op met de ijsmeester om de zaak verderop te verkennen en de makkelijkste weg te vinden. Kortom satellietbeelden zijn slechts een beperkt hulpmiddel want de situatie , i.h.b. met drijfijs kan in een paar uur drastisch veranderen . En in en rond de Northwest Passage kwamen wij aan het einde van het zomerseizoen nog zoveel ijs tegen dat een gewoon schip daar nog niet doorheen kan. Geen rondje Noordpoolvaren dus ! De Noordpool en het “broeikaseffect “.
Tijdens onze expeditie was natuurlijk het broeikaseffect en de opwarming van de aarde en de gevolgen voor de Noordpool en de ijsberen een centraal thema. Omdat waarheidsvinding cruciaal begint te worden, enkele m.i. schokkende bevindingen, waar ik mij gedwongen voel t.z.t. op terug komen. Een klein voorproefje: Tijdens mijn bezoek aan Eureka, het meest noordelijke civiele weerstation ter wereld kreeg ik inzage in de temperatuurmetingen ter plekke van de laatste paar jaar. Wat blijkt: de zomers zijn warmer, echter de winter kouder en hij duurt een maand langer !!! Ook dit jaar tijdens ons bezoek begon de ijsvorming al , een maand eerder dan normaal. Gemiddeld is de temperatuur niet gestegen. Echter het meerjarig drijfijs is wel afgenomen . Dit wordt dus niet veroorzaakt door gemiddeld hogere temperaturen en moet dus veroorzaakt worden door iets anders. Men heeft sterke vermoedens wat dit moet zijn en onderzoekt dit verder. Ik wil hier volstaan met de opmerking van de baas van Eureka: “Wij praten niet meer over het broeikas-effect en de opwarming van de aarde maar over toenemende weersextremen“! En als je dan honderden kilometers ten noorden van Eureka net twee recentelijk onderzochte archeologische sites heb bezocht waar men tot de conclusie is gekomen dat de ene 1500 jaar oud is en dat de eskimo’s er van de traditionele jacht op land-en zeedieren leefden, maar de andere 4000 jaar oud is en dit landbouwers (!) waren , dan vraag je je af waarom we dat niet horen! Er zijn dus enorme klimaatveranderingen geweest in het Noordpoolgebied in de afgelopen paar duizend jaar, waar de mens en CO2 niets mee te maken hadden. Bovendien hebben we pas in de loop van de afgelopen eeuw heel langzaam meer inzicht gekregen hoe dat gebied eruitziet en wat er gebeurt. De tijd is gekomen dat er een kritische toetsing komt van de informatievoorziening over klimaatverandering door deskundigen die geen belang hebben bij een eenzijdige berichtgeving. Dit geldt i.h.b. voor wetenschappers wiens carriere nog afhangt van hoeveel geld ze binnen kunnen halen voor onderzoek als je er maar de verstikkende CO2 label aan kan hangen. Immers als het “wetenschappelijk “bewezen is moet het wel zo zijn. Nee dus! Prof.Dr. Ir. S.H.A. Begemann,
fysicus en emeritus hoogleraar TU/E |
